หายไปนานมาก เนื่องด้วยงานเยอะ

อาทิตย์ก่อนลุยเดี่ยวคนเดียวทั้งแผนก

สอนงานน้องใหม่ด้วย วุ่นวายดีแท้

ตอนนี้ออฟฟิสกำลังวุ่นวาย ขนย้ายของกันสุดฤทธิ์

ส่วนเราอีก 2 เดือนจะย้ายขึ้นชั้นบนแล้วนะ

ฉะนั้น 2 เดือนนี้ก็แออัดยัดเยียดกันไปก่อน

จะเริ่มอ่านหนังสือเตรียมสอบ TOEIC

แต่ไม่อยากไปหลายรอบมาก เปลืองตังค์

กะว่าจะอ่านและทำข้อสอบไปให้ดี ๆ

เพราะ target เราก็ค่อนข้างสูง

เพื่อน ๆ พี่ ๆ ไปญี่ปุ่นมา ซื้อของมาฝาก

เหมือนจะรู้ใจ เครื่องสำอางที่ฝากซื้อ

ไม่ต้องจ่ายตังค์เลย แง๊บ ๆ แอบเกรงใจ

และหัวหน้าได้กระเป๋าสะพายมา 1 ใบ สีขาวจั๊ว

แอบตกใจราคานิดหน่อย

เหมือนปีนี้อะไรดี ๆ เริ่มเข้ามานะ

หมายถึงอะไร ๆ ที่ทำด้วยตัวเอง

เป็นการเริ่มต้นที่ดีทีเดียว 

.

.

สิวบนหน้าหายเกือบหมดแล้ว

ทิ้งร่องรอยไว้ให้สลดเล่น ๆ

ฝากเจ๊จอยซื้อ จิ้ว ของคังเซน เพราะบอกเวิร์ค

รออยู่เนี่ย ไม่อยากสวยดีเลย์อีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้..ใช้เมลาเคลียร์หมดไป สการ์แคร์ก็หมดหลอดแล้ว

เพิ่งจะลอง KA ซึ่งเวิร์คมาก ๆ โอเคเลย

น้องสาวอิพ่อมาที่บ้าน จับเรากับอิพ่อจี้กระเนื้อ

เพื่อความสวยเราทนได้อยู่แล้วล่ะ อิอิ

ตอนนี้ไอ้ส่วนที่เบิร์นมันตกสะเก็ดและหลุดหมดแล้ว

เหลือแต่รอยสิว เฮ้อ!!!

โหมดสงสัย

ตอนนี้ก็ยังสงสัยอยู่ดี ว่าสรุปเอาไง
ทั้งที่แทบจะไม่ค่อยได้เจอกันเลย นาน ๆ ทีจะเจอกัน
บังเอิ๊ญ บังเอิญ วันนั้น ยืนอยู่ในมุมที่ป๊ะกันพอดิบพอดี
แอบชำเลืองมอง ไม่กล้ามองตรง ๆ ดั๊นเจอสายตาที่ชำเลืองมาพอดี
หลบสายตากันเองแทบไม่ทัน ฮ่า ๆๆๆ

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ก็ยืนคุยกับพี่อีกคน เรื่องวันที่จะไปเรียน
บังเอิ๊ญ บังเอิญ เดินผ่านมาพอดี เอาล่ะใจเต้นตึกตัก
เดินผ่านไปไม่ถึง 5 ก้าว เจือกหันหลังขวับกลับมา
เดินไปเดินมาอยู่นั่นแหละ จะเอายังไงอาเฮีย!!

บางวันเจอกัน (ทั้งที่นาน ๆ จะได้เจอ) เจือกทำหน้าบูดใส่กุอีก เฮ้อ!!
กุไปทำอะไรให้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ เออ..แต่ก็นะ
แต่ก่อนเหมือนพี่แกพยายามจะเข้ามาทำความรู้จัก ชวนคุยโน่นนี่
กุเองก็ไม่คุยซะงั้น  ทีมาตอนนี้อยากจะได้จังหวะแบบนั้นคืน

ติดตรงที่ต่างคนต่างมีอะดิ๊ 555
เอาไว้แบบนี้แหละดีแล้ว

ฝันไปซะเหอะ ~~