Calendar
 
 

<< August >>

S

M

T

W

T

F

S

27 

28 

29 

30 

31 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

 
 
Diary Update
 
 
เรียนไปด้วย ทำงานไปด้วย -- ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด
มากมาย
จัดระเบียบชีวิต
เหนื่อยจับใจ
จะเปิดเทอมแว้ววว
อารมณ์ค้าง
ตุ๊กตาหน้ารถ
ห่างหาย
เรื่อยเปื่อย
รายจ่ายบานตะไท
ท้าวมหาพรหม
ผลสอบสัมภาษณ์ป.โท
สัมภาษณ์ ป.โท
สู้โว้ย!!
ป.โท IT ลาดกระบัง
Before + After
สิวอีกแล้ว
วันว่าง ๆ
สโมกกี้
สิว ๆ

 
 
Favourites Diary
 
 
 
 







 
เรียนไปด้วย ทำงานไปด้วย -- ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

 

โหมดสาวออฟฟิศ

เงียบเหงามาก ออฟฟิสตอนนี้ เพราะเค้าไปสัมมนากันที่ จ.ตรัง หมด

ส่วนเราขออยู่เฝ้าออฟฟิสเพราะติดเรียน แต่กลายเป็นว่า งานเข้า ซะงั้น

คือไอ้ลำพังงานของตัวเองนี่ก็เหนื่อยแทบลากเลือดแล้ว

ไหนยังต้องแบกภาระงานชาวบ้าน ฝากกันเข้ามา เราก็วีนแตกไปบ้าง

ช่วยไม่ได้ ก็ขยั้นขยอให้ช่วย แต่ก็อย่ามาเร่งดิ ...

ทำไมไม่รู้จักแบ่งคนไว้ที่ออฟฟิสกันบ้างหล่ะเว้ยเฮ้ยยยยย!!

 

กลายเป็นคนขี้หงุดหงิด และเบลอ ๆ ตลอดเลยอะ

ยังปรับตัวเองไม่ค่อยได้ เวลามันไม่พอ จริง ๆ นะ

 

โหมดเด็กนักเรียน

เรื่องเรียน ก็มีนัดติวกันไป 1 ยกแล้ว แต่จริง ๆ เค้านัดติวหลังเลิกเรียน

คือหลัง 3 ทุ่มอะนะ แต่เราอ่ะ  คิดว่าสมองมันคงล้นและไม่รับแล้ว

ดูซิ โง่แล้วยังหยิ่งอีกกูนี่ 5555

 

ผ่านไป 1 เดือน เรียนจบไปวิชาละครึ่งเล่มแล้ว

ไฟล์เสียงก็ยังไม่ได้เข้าไปเปิดฟัง ยังไม่ได้ถอดเทปออกมาเลย

เง้อ~~ เสาร์อาทิตย์ ยังคงเคยชินแบบเดิม ๆ อยู่

ตอนนี้เวลาใกล้เลิกงาน จะแบบขี้เกียจไปเรียนมาก

แต่พอนึกถึงพี่ ๆ ที่เค้านั่งรถมาจาก ลพบุรี บางแสน แปดริ้ว

ก็ต้องกัดฟัน กลั้นใจไปเรียน เราอยู่ใกล้แค่นี้เองอ่ะ

พี่ที่สนิทกันบอกว่า เหนื่อยแค่ไหนก็มาเรียนเหอะ

มานั่งให้มันผ่านหูไปก็ยังดี ดีกว่าขาดเรียนไปเลย

พวกพี่ ๆ เค้าก็แบบทำงานมาเหนื่อยและล้ากันแล้วทั้งนั้น

ไม่ง่ายเลยเนอะ เรียนไปด้วยทำงานไปด้วยเนี่ย

อีกแค่ 2 ปีเอง ... อดทน ๆๆๆๆ

 

อิจอย เพื่อนสมัยป.ตรี ที่มันมาต่อ ป.เอก ที่ลาดกระบัง

ไม่น่าเชื่อ เพราะแต่ก่อนยังเมาหัวทิ่มอยู่ด้วยกันเลย

หลาย ๆ คนที่เป็นเพื่อนร่วมรุ่นสมัย ป.ตรี ต่อ ป.เอก หลายคน

ซึ่งพอรู้จากอิจิ๊บ ก็ต้องทวนมันอีกครั้งว่า จริงเหรอ????

โห...พวกแม่งคิดได้แฮะ เรานี่แค่ต่อโท ยังอยากจะตายทุกวัน ๆ

ท้อได้ตลอด คือแบบพยายามสลัดไอ้ความเคยชิน และขี้เกียจทิ้งไป

 

โหมดชีวิตแม่บ้าน

ตอนนี้เลยต้องแบ่งเวลาดี ๆ อิพ่อบอกว่าจะเป็นคนทำงานบ้านเอง

ช่วงจันทร์-ศุกร์ แต่เสาร์และอาทิตย์ก็ต้องเป็นเราอยู่ดี

ช่วงนี้ต่างคนต่างยุ่ง เมื่อวานกลับถึงบ้านไปก็ดึกแล้ว

ก็ต้องมานั่งเก็บกวาดบ้าน ซักผ้า และรีดผ้า หุงข้าวให้อิพ่อ

ส่วนอิแม่มันก็กินอะไรไม่ลงแล้ว ซัดกาแฟตอนดึก หลับสบาย อิอิ

อิด๊องก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย นอกจากนอนอยู่หน้าพัดลม

มองอิแม่มันเดินไปก็เดินมา แต่นึก ๆ ก็สงสารอยู่หรอก

เพราะกลับบ้านดึกทุกวันเลย เออ...วันนี้แจ๊คพ็อต

มอเตอร์พัดลมคุณชายเสีย แต่ดีที่อากาศไม่ร้อน

เมื่อคืนวันอังคารหลังติวเสร็จ ก็กลับไปให้อิพ่อทบทวนอีกรอบ

เพราะเกี่ยวกับ hardware ล้วน ๆ สรุปซัดกาแฟไปก็เท่านั้น

เพราะทั้งหาวและสัปหงก และหลับคาเก้าอี้

อิพ่อบ่น ๆ ว่า เมื่อไรจะเจอโหมดนั่งอ่านโต้รุ่งบ้างนะ

กลับไปก็นอน ๆ ๆ อืมมม...ก็มันไม่เหมือนกันนี่หว่า ก็นะ...

ทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย แถมงานก็ไม่ใช่สบายเหมือนพวกราชการนี่

เออ...ถ้าทำงานแบบเดียวกันก็ว่าไปอย่าง สมองไม่ต้องคิดเยอะ

อันนี้ไม่ได้พูดเองนะ แต่หลาย ๆ คนบอกมางี้อ่ะ

คืองานยุ่งเป็นช่วง ๆ มากกว่า เวลาว่างก็เยอะ

ก็เลยมีเวลาว่างทำเรื่องที่เป็นเรื่องและไม่เป็นเรื่องได้เยอะเช่นกัน

ปวดหัวเนอะ แต่ก็ดี บริหารสมองตลอด สมองจะได้ไม่ฝ่อ

 

อิพ่ออาสาว่าจะติวให้ แต่ไม่รู้จะได้เรื่องไม๊

เพราะเราชอบเถียงไง นิสัยไม่ดี คือเป็นคนที่ไม่รู้

แต่แบบอยากรู้โน่นนี่เยอะ ก็จะถามแทรกขึ้นมาซะงั้น

ก็เป็นกับอิพ่อและคนสนิทเท่านั้นแหละ

กับคนอื่น ๆ ก็เฉย ๆ แทบจะนิ่งเป็นเป่าสากเลย ว่างั้น...

 

โหมดสิวสาว

จากสิวที่เคยเห่อ ปะทุมาเต็มหน้า ตอนนี้ดีขึ้นมาก ๆ

แลกกับอารมณ์แปรปรวนจากการกินยา

ทิ้งร่องรอย รอยดำจากสิวเอาไว้ ก็ว่ากันอีกที

แต่ก็แต่งหน้าน้อยลงมาก ๆ รองพื้นก็ไม่โบกแล้ว

มาทำงานก็เลยโทรม ขอบตานี่คล้ำเลยแหละ

ตอนนี้เลยต้องบำรุงหน่อย น้ำส้ม 1 ขวดทุกเช้า

พร้อมด้วยแบรนด์ซุปไก่อีกตะหาก

ช่วยได้นะแบรนด์หน่ะ เวลาหนักตามาก ๆ นอนไม่พออ่ะ

แต่ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็คงต้อง กระทิงแดง แล้ว เอิ๊ก ๆ

น้ำหนักพุ่งทะยาน เพราะเวลาใช้สมองมันจะหิวไง

หิวบ่อยมาก หิวพวกของหวานอะ เค้กไรงี้

ปกติกินที่ไหนกัน แต่ตอนนี้เอามาเหอะเค้กครีมอ่ะ

สุดยอดดด แต่ก่อนครีมให้คิงคอง อิแม่เอาแต่เค้ก

ตอนนี้คิงคองก็กลืนน้ำลายไปละกันนะ ฮี่ ๆๆ

 

ไปล่ะจ๊า อู้งานมากพอแล้ว

 

Posted on Thu 3 Jul 2008 11:03


เหอๆๆ นี่พี่ เจไม่รู้จะดีใจดีป่าว ช่วงหลังๆ ได้พบปะเพื่อนสมัยเรียนตรีบ่อย มันก็ทักกันว่าผอมลงรึป่าว ทั้งๆ ที่เจก็กินเยอะนะ เลิกเรียนดึกๆ ก็นั่งกินข้าวต่อ เป็นกิจ แต่คงเพราะเครียดแหละพี่ การเรียนนี่แม่งเครียดจริงๆ เลยทำให้มันผ่ายผอมไปรึป่าว

แต่หมวยดิพี่ กินเป็นหมีเลย จากเดิมอะไรๆ ที่เจใส่ไม่ได้ ก็กลับมาใส่ได้ แต่หมวย จากเดิมใส่ได้ ก็กลายเป็นใส่ไม่ได้ -..-

สบายกันดี ไม่ค่อยได้เจอกันมาก ต่างคนต่างอยู่บ้านตัวเอง แต่ยังไม่มีหลานให้พี่เชยชมหรอกนะ ช่วงนี้หนูยังไม่พร้อม ฮร่าๆๆ
desperado.diaryclub.com   
Thu 10 Jul 2008 9:26 [4]

เรียนบวกทำงานเหมือนกัน แต่เป้นเพราะเกเร เลยเรียนไม่จบซะที 55+

มัวแต่หาเงิน
kcrazy.diaryclub.com   
Fri 4 Jul 2008 16:14 [3]

สวัสดีจ่ะ

ตั้งใจเรียน ตั้งใจใช้ชีวิต นะ

ดีใจที่เห็นจุ๊บ มีความสุข เช่นกัน

ปล.คิงคองตัวโตแค่ไหนแล้วเอ่ย?
venomenigma.diaryclub.com   
Fri 4 Jul 2008 9:04 [2]

สู้ ๆ นะคะ
อยากเรียนต่อเหมือนกัน
แต่ยังไม่มีตังเรียน
55
ratty iamrao.diaryclub.com   
Thu 3 Jul 2008 11:13 [1]



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn